Loading...
 

procedure commentaar

Inleiding

Commentaar? graag!!! Commentaar is een geschenk. We zijn er dankbaar voor, maar we gaan er op onze eigen wijze mee om.

Elke reactie die in je opkomt is welkom, mits hij wordt aangeboden in onze favoriete vorm. We hebben de hoop dat het geheel daardoor aantrekkelijk en leesbaar wordt en blijft. Die vorm is ook bepalend voor wie zeggenschap heeft over een tekst. Door de verantwoordelijkheid voor de teksten te verspreiden, hopen we de website beheersbaar te houden, ook als er veel animo blijkt. Commentaar op deze inleiding en de structuur die wij ons voorstellen? hier link naar pagina. We gebruiken deze pagina ook voor voorbeelden.

Personen als dragers van visies

Ons doel is Odyschrift te presenteren en te ontwikkelen. Centraal staan de pagina's die over Odyschrift en aanverwante zaken gaan. Deze pagina's gaan niet over personen en ook in het commentaar op die pagina's draait het niet om personen.

Commentaar wordt door personen gegeven, vanuit hun visie en beleving. Er is een zeker risico dat het persoonlijke gaat overheersen in het commentaar. Dat 'gevaar' willen we ontwijken. Toch willen we geen onpersoonlijke teksten, waaruit schrijvers zichzelf weghouden. We willen ze in de ik-vorm, maar de 'ik' is een fictief personage, waar elke schrijver een vorm aangeeft, binnen een door ons gegeven omlijning.

We denken het commentaar te kunnen filteren zodat de visies van mensen boven blijven drijven, terwijl de mensen zelf op de achtergrond blijven. De idee├źn voor de manier waarop ontlenen wij aan het werk van de duitse filosoof Hans-Georg Gadamer, met name zijn boek Wahrheit und Methode. Gadamer vraagt zich af hoe wij teksten begrijpen. Teksten zijn volgens hem van de taalgemeenschap en niet van individuen. De taalgemeenschap bepaalt de betekenis, individuen gebruiken de taal op hun specifieke manier.

Een tekst draagt het beeld van de schrijver en onderdeel van dat beeld is de visie van de schrijver op de wereld. Het gaat ons om hun visie op de wereld. We willen het beeld van de schrijver als persoon laten voorbijgaan, maar ons tot hun visie verhouden.

Zowel een spreker als een schrijver manifesteren hun visie op de wereld in taal. In taal die wordt gesproken, is de visie onlosmakelijk van de persoon. Dat is anders bij taal afkomstig van een schrijver.
Waar de spreker het beeld dat hen oproept kan sturen zolang het gesprek duurt en dat beeld bij de luisteraar tijdelijk is, 'ontsnapt' de tekst aan de schrijver. Lezers reconstrueren op basis van die tekst een beeld van de persoon van de schrijver . De tekst biedt hen ook materiaal voor deze reconstructie, maar elke lezer gebruikt dat materiaal op hun eigen manier.

De methode

  1. De naam van een persoon onder een tekst verbindt die tekst met die persoon. Die verbinding willen we hier niet.
    1. Daarom worden teksten niet ondertekend, hoewel ze wel vanuit de ik-persoon worden geschreven.
    2. Binnen de teksten kan het over personen gaan, dus daar wel namen van personen.
    3. Ook kunnen persoonsnamen komen te staan voor bepaalde visies.
    4. Maar.... deelnemers aan het gesprek zijn allemaal bekend onder dezelfde voornaam. We zijn allemaal Alle. Zonder bijnamen of rangnummers.
    5. Alle is genderneutraal. De persoonlijke voornaamwoorden 'hen' en 'hun' worden gebruikt. Dit ook als er middels voornaamwoorden wordt verwezen naar een beroep.
  2. De titels
    1. Alle geeft de tekst waarmee hen commentaar geeft, een titel.
    2. Elke titel mag en onder elke titel mag alles besproken worden.
    3. De persoon die een titel heeft geopend, kan elke tekst wijzigen of verwijderen die onder die titel wordt geplaatst.
    4. Als Alle mogelijkheid ziet tot verbetering van de tekst, dan brengt hen deze aan in het origineel, maar hen maakt eerst een kopie van de tekst. Die plaatst hen onder het origineel.
    5. Alle verwijdert de eerdere kopie, als deze er is.
  3. Voordelen
    1. Onder een titel staan hooguit twee teksten. De bovenste brengt de nieuwste visie. De onderste de voorganger daarvan.
    2. Er is geen discussie over wat beter is of wat slechter. Een oordeel wordt omgezet in een handeling. Wie ruimte ziet voor verbetering van een tekst verbetert. Wie een te afwijkende visie heeft, maakt deze kenbaar onder een nieuwe titel.
    3. Doordat de opvolgende schrijver de tekst van de vorige schrijver tot uitgangspunt heeft, gaat hij intensiever met die tekst om dan wanneer hij in dialoog gaat met die tekst.
    4. Meningsverschillen worden gesignaleerd, maar niet openlijk uitgevochten. Men neemt kennis van elkaars standpunt.
    5. Verschillen in taalbeheersing spelen geen rol. Elke boodschap wordt op zijn inhoud onderzocht. Ieder zoekt er de vorm voor die het voor hen begrijpelijk maakt.
  4. Nadelen
    1. Teksten zijn na twee redacties/herschrijvingen naar het archief verhuisd.
    2. Er kunnen veel titels ontstaan die inhoudelijk nauwelijks van elkaar verschillen.
    3. De methode vraagt een behoorlijke lees- en schrijfinspanning.
  5. De eigen pagina
    1. De website heeft een objectief doel, maar het zijn mensen die zich uitspreken. De toegepaste procedure laat dit maar beperkt toe, maar dat maakt niet minder dat mensen aanwezig willen zijn en ook moeten zijn. Persoonlijke aanwezigheid en sociaal contact is ongetwijfeld een behoefte van Alle.
    2. Daarom heeft Alle als hen dat aanvraagt, een eigen pagina. Deze kan geheel naar eigen inzicht gebruikt worden.
  6. Verantwoording
    1. Alle hoeft het gebruik van hun eigen pagina aan niemand van ons te verantwoorden.
    2. Alle hoeft ook geen verantwoording aan ons af te leggen over hun gebruik van titels. Hen verbetert gewoon wat hen beter vindt.
    3. Verantwoording kan wel door de omliggende wereld verlangd worden. Dat begint met een verzoek om nog eens na te denken over een tekst.
    4. Dit doet de buitenwereld op het commentaar gedeelte van de betrokken pagina.
    5. De buitenwereld ondertekent een verzoek nog eens na te denken over een tekst.
      1. De verantwoordelijke Alle reageert, op de manier die hun gepast lijkt.
      2. Alle meldt het feit dat men hun heeft gevraagd nog eens na te denken op een speciale pagina.
      3. Als de buitenwereld niet tevreden is met de reactie van Alle, laat de buitenwereld dat via die speciale pagina weten. Wij zien dat als een aanklacht.
      4. Wij bespreken met elkaar of wij de aanklacht terecht vinden, en of wij de reactie van Alle adequaat vinden of dat er nog meer of iets anders moet gebeuren.
      5. Vinden we dat er nog meer nodig is, dan doet Alle dat, of als hen dat niet kan of wil, iemand anders.
      6. Als er teveel of te ernstige terecht bevonden klachten zijn over een eigen pagina, wordt de inschrijving van Alle opgeschort.
    6. De buitenwereld kan verstorend willen zijn. Als dat het geval is mag Alle, zodra hen dit merkt, de betrokken pagina terugzetten naar een eerdere versie. (Dat mag dus iedereen die het ziet.)
    7. Als een pagina is teruggezet kan daar bezwaar tegen worden gemaakt op de speciale pagina.
  7. Het persoonlijke gesprek
    1. Alle kiest waar en hoe hen bijdraagt aan persoonlijke gesprekken.
    2. Door deze keuze wordt bepaald wie de verantwoordelijkheid voor (delen van) het gesprek draagt.
    3. Wie verantwoordelijk is voor (een deel van) het gesprek, mag met de tekst doen wat naar hun eigen inzicht het best is.
      1. Dit kan inhouden dat men gesprekken verspreid vindt over meerdere eigen pagina's. Daar de persoonlijke gesprekken in dienst staan van het doel van de website en niet om zich zelfs wille worden gevoerd, is dat geen probleem. Kennelijk voelen de deelnemers er dan niet voor hun bijdragen te laten editen door een gesprekspartner.


Commentaar? graag!!! Op link naar pagina voor commentaar op de tekst die U hier leest. De door de software meegeleverde optie voor commentaar is nog niet ingericht op onze aanpak.